හැම බ්ලොග් කරුවෙක්ම ආසාවෙන් බලාපොරොත්තුවෙන දවසක් තමා පෝස්ට් 100 සම්පූර්ණ වෙන දවස. ඕං මටත් එහෙව් දවසක් උදා වෙලා.. අතීතාවර්ජනයකට හොඳම වෙලාව කියලා හිතෙන නිසා මේ සටහන තබන්න හිතුවා..

2010 අවුරුද්දේ මම ඕපන් ආර්ක් ආයතනයේ ඉගෙනගනිමින් හිටියා.. පලවෙනි සෙමෙස්ටරයේ තවත් දවසක internet and world wide web subject එක උගන්නමින් සිටි සධානා රණසිංහ මහත්මිය බ්ලොග් පිළිබඳව සාකච්ඡා කලා.. බ්ලොග් පිළිබඳ කලින් අසා තිබුණත් හරියාකාර දැනුමක් ලැබුවේ එතැනින්.. පසුව blogger හී Feel Everything on Earth නමින් බ්ලොග් අඩවියක් ආරම්භ වෙනවා.. දැනට එය ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ නෑ.. නමුත් බ්ලොගර් වල නිසි ප්‍රයෝජනය ලැබීමට තරම් දැනුමක් මට ඒ දිනවල නොතිබුණු නිසාවෙන් එහි ලිවීම දැඩි සේ වෙහෙස කරන්නක් උනා. UCSC Converter එකත් එක්ක ඔට්ටුවෙමින් කොපි පේස්ට් කරමින් ටයිප් කළ ඒ අතීතය ඇත්තෙන්ම තරමක් අසීරුයි. පසුව මම ගූගල් සයිට් වලට මාරු උනා.. නමුත් එයද හිතු තරම් සාර්ථක උනේ නෑ..
දෙවැනි සෙමෙස්ටරයේ අපට නැවත හමුවන්නේ අති ප්‍රසිද්ධ බ්ලොග් කරුවෙක්, දක්ෂ ගුරුවරයෙක් වූ කුමුදු ලාල් පින්තු ගුරු පියාණන්ය.. එතුමා සිසුන්ගෙන් ඉල්ලීම් කීපයක් කළේය.. එයින් එකක් වූයේ තමාගේම බ්ලොග් අඩවියක් අරඹා එහි සිංහලෙන් ලිපි ලියන එකය.. අනෙක නම් wikipedia වලට සිංහලෙන් ලියන ලෙසය.

එතුමා ජීවත්ව සිටි අවසන් මාස තුන හතරේ සිදුකළ එතුමාගේ එම ඉල්ලීම් මා දකින්නේ එතුමාගේ මෙහෙවර අනාගත පරපුරට බාරදීමක් ලෙසය..
තවද එම බලාපොරොත්තු ඒ කාලයේම ඉටුකිරීමට හැකිවීම පිළිබඳව. අප පන්තියෙන් බිහිවූ බ්ලොග් කරුවන් සියලුදෙනාම ආඩම්බර විය යුතුය.

කෙසේ හෝ වර්ඩ්ප්‍රෙස් කරා යොමුවීමට මාහට මඟ පෙන්වන්නේද කුමුදු පින්තු ගුරුපියාණන්ය..
ඒ අනුව 2010-මැයි-18 දින පැරණි බ්ලොගයේ තිබූ සියළු ලිපිද පිටපත්කරගනිමින් (එක් ලිපියක් හැර) මෙම බ්ලොග් අඩවිය ඇරඹීම සිදුවිය…

බ්ලොග් අඩවියක් තිබුණත් එය මිතුරන් අතරේ පමණක්ම විය… බ්ලොග් අඩවියක් ප්‍රසිද්ද කරන ආකාරය ගැන දළ වැටහීමක් එවකට නොතිබූ නිසා යන එන අයද බෙහෙවින් සීමා විය.. පෝස්ටු 50 ඉක්මවද්දී පවා ආ ගිය අය 5000කටත් අඩු විය..

ගීතක දිල්රුක්,සිංහල බ්ලොග් කරුවන්ගේ සංසදයේ හා ලාංකීය සිතුවිලි සිංඩි පිළිබඳ කියාදුන් සහෘද බ්ලොග් කරුවාය.(එවකට බ්ලොග් නොලියූ ජනප්‍රියම බ්ලොග් කියවන්නා).

මේ හරහා මගේ අදහස් වැඩි පිරිසක් අතරට ගෙනයාමට හැකිවූ අතර නව මිතුරන් පිරිසක් හඳුනාගැනීමටද හැකි විය..

මගේ බ්ලොගයේ වැඩිම වීව්ස් ගණනක් (10782) ක් වාර්තාවන පොස්ටුව පිළිබඳ මාහට කිසිදා සතුටු විය නොහැක.. ඒ මා බ්ලොග් කළාවට යොමු කරවූ කුමුදු පින්තු ගුරුතුමාගේ අභාවය දැනුම්දීමට ලියන ලද පෝස්ටුව බැවිනි.

මගේ ජීවිතයේ සිදුවූ හැම වෙනස්කමක් ම මාගේ බ්ලොගය කියවන ඔබ හා බෙදාගත්තෙමි..
ඉදිරියට මීට වඩා හරව්ත් ලෙස බ්ලොග් කළාවේ නියැලීමටත් රසවත් ජීවන අත්දැකීම් ඔබ හා බෙදාගැනීමටත් මම බලාපොරොත්තු වෙනවා..

එහෙනම් එන්න.. මේ පැත්තේ

Advertisements